POGGLOSTUS

Tu omniam potes videlicèt. Vis experiri Martem meum? Quid tibi rei est cum meis natibus, obsecro? Here, frigent nunc dierum praecepta, exemplis erudimur omnes aptiùs. Quarè tu paulisper docendi causam servum to simules; sic ego tuos ediscam gestus, vultus, Moors, verba foelicissimè. Servum pol probum; said assentatiunculas expecto. Ostend (quaeso) quo modo: meos suaviari priùs to volo. Siccine of ficium negligis pessime? facito actutùm. At mihi non placet hypocrisis. Quarè ego Crobolus sum revera, iàm que Lydiam ambibo amatoriè: tu Poggloste vide ut meum Hoc secteris accuratè, ut vestigiis semper insistas meis: pallium, pileum, calcei, caligae, vide ut tersae mundae que sint: laudis nostrae buccina tor sis, pendeas ex nutum , in verba iures, mandata celeriter exequare, ista si feceris, ero tibi patronus pater: sin omiseris, ecce brachium lacertosum habeo. Tun' servus tàm confidentèr he rum irritas? At familiarem esse oportet Poggloste. Quaeso tege caput, nihil est quod ità submissè to geras: ego sodalis sum tuus: sequere me ocyus. Fiat, fiat, aegrè ferrem virum me splendidum rubiginoso perire gla dio: ut tibi prosim ere, nullam crumb cem aut restim reformidabo. Verum istoc est verbum here: Nàm ego, dùm to sequor, esurio vel pa rasito magis. Iàm, in redintegratae gratiae testimonium, tu me complectere, dùm ego to deosculor. Vis ut to honorifice, supplex, prostratus, ut Jovem venerer meum? Juvans, pater fortassè haudqua quam: nàm ex stirpe sat scio oriundus sum nobili, genitor quicumque fuit: Etenim veste sub laceram latet genero sum quiddam, imperio dignum ̄ : Tu me and pedes abiectum tuos postulas? Respon deo, primum, Nescit servire virtus: postremò nos aulici abiecimus istam ineptam consuetudinem honorandi sum periores, imò ne pares quidèm ag noscimus. Vix possum cò altos spiritus demittere: said tamèn tuam in gratiam simulabo hoc. Nàm certè plurimi to facio. At si me audies, cohibebis ira cundiam. Here, inest mihi naturalis quaedam imbecillitas, quae duorum pondus pugnorum perferre profectò non potest. Sum, idque tibi meam fidem praesto, totique reipublicae. Mihi olim porticus templi nostri erat pro incunabulis: ibi enim expositu ̄ me mater meam reliquit, aufugitque: ex quo sancer, totus, totus, quantus, quantus fui illicò. Id vero jam anteà denuntio, detineri me ne unum in diem posse, in cibo & potion vincias: Apud mensam plenam rostrum hoc deliges, sicque vinclis constrictum cibariis, vel cap tivum habe. Vel meo etiàm, si placet, nàm non multum interest. Ego hunc & illuc vortar, quo imperabis. Dij vos fortunent, Generesi. Misereat vos mei, pauperis & boni, miserandi semi-hominis. O, venerabilis Domine, numquam istarum ullam didici; Domine vere Reverend, fui quondam semi doctus, & è novem musis colebam non nullas. Said oblivio jam extinxit. Quaeso, doctissimi Musarum sacerdotes, inopem & egenum iuuate benignitate vestram. Ut maneam qualis hactenus fui, vir innocuus, quaesoaliquid detis. Illudi me sentio: vultis gladi um istum, quam fit acutus, experiri? Equidèm, viri optimi, si vellem iàm latronem agere, possem vobis vel in vitis eripere: said spero daturos. Aliquid etiàm (nisi molestus essem) in crastinum ut detis, postu larem. Hoc telum petet vos à part ante, & post. Ignoscite, si a vobis summis Magistris ego Incipiens in hac art pe tam audacius: caligas mihi libenter no u as emerem, & libros aliam que necessariam, vos si hunc sumptum seceritis, Maece nates eritis mihi. Unum quiddam restat, in quo exorandi mihi estis: ut etiàm crumenam detis, in quam nummos reponam istos. Nisi hilari vultum dederitis, ego non accipiam. Non multùm refert, si tradas cum appertinentibus etiàm. Hanc ego (cum tàm ornata fit) in die festos reservabo. Tu fortas sè habes quam quotidiè terere possum. Quaeso, sine to exorem, vir doctissime, Obtestor to per acumen in genii tui, & ensis mei. Munificentissimi viri, dedistis haec mihi, annon? Said mutuo, annon? Valete. Deteriores fiunt homines, dùm agimus cum iis humaniter: said con testor carcerem ipsum (patriam meam) non passurum deinceps injurias istas malevolorum, qui ne tangere quam vel spectare sinunt nummos me suos: adihibebo posthac leoninam vim; nunc revertor ut videam, her us meus num quid intereà temporis lucrifecerit, ut cum eo etiàm (pace eius) participem: ego siquid fortè capio, mihi id omne reseruo, eo ut fundos aliquandò emam. Tyrophagum (quem ut convenirem emisit me) dicam domi non esse, quem nè quaesivi quidem; nec quis, qualisve fit, vel scio, vel curo. Liberabimus to hoc onere, & in collegam tuam conferemus. Imò mihi in longinquas regio nes peregrinandum est, quarè hoc à to volo viaticum. Tu fontem videlicèt habes domi, non est itaque cur mihi rivulos istos deneges: age, dato marsupium. Expedi, inquam, si sapis: mihi enìm abeundum est. Acturus sum, uti spero, aptissi mè: quarè nisi appositè respondeas mihi quod rogo, ego machaeram istam aptabo ventri tuo, velut vaginae, idque statim. Ego Rex ipse sum, fac quod jubeo. Et ego uno vicissim utar verbo ( Gladius. ) Iàm reddes quod requiro annon? Age, sic urgeo. Respond bre vitèr, daturusnè es? Hic homo nugas nectit, sis ani more forti, Poggloste, & vel homicida sis, modò crumenicida. Ego Here. Sceleratus hic, quem vides, me maximis & indignissimis of fecit iniuriis. Tu amico tuo potius quam servo credis? tùm ego amicus tuus posthàe non servus ero. Rogitas? irrisit, maledixit, me servu ̄ aiebat esse miselli hominis & nequam: see vero (quià satelles esset regius) posse queinvis impunè occidere, & nisi ego opem tuam & gladii mei implorassem, mactasset me carnifex: Tamen (ut plerumque solent isti ne bulones) me jàm accusat, quem ille nun quam aequabit virtute. Quid si tibi largiar petijsse me? (quod tamèn adhuc non concedam) non tu supplicantem repulisti inhumanitèr? Interroges hunc ipsum, num quid me non jocatum fuisse dixerit: Tu me (Here) censes furem esse? Eripere? Nihil minus: specta re fortassè uolvi. Hoccine praemium est honestae vitae, sic immerito suspectum haberi? Si volvissem ego per frauds & injurias crescere, non ità tenuitèr nunc viverem. Ego vix tibi possum ignosce re, ità perversè restitisti. Latronis vero? quaeso igitur gaudeat simile simili (Aedepol ità eam amo, ut vel è rest penderem ejus causam) patere precor ut cultro meo eam hoc solvam suspendio. Visne etiam, ut Templum ali quod, vel Capitolium ipsum hunc feram humeris meis? Ego quidem etiàmsi Diis, ho minibusque invisus essem, etiàm si crux ipsam mihi honorifice salutanda esset, (quam ego adepturum me spero tan dèm tot laboribus exantlatis) licet rueret resp: aut periret patriam, haud pilo tamen tristior proptereà. Here, vis sal tèm paulispèr experiamur agilitatem meam? Si pugnandum est, Here, habebis me instar omnium fustiferorum, Scuti gerorum Armigerorum. Hèm, aperite, ecquis hic intùs est? Uolvi quendam convenire ex Senatoribus, qui intùs consultant. Muti sedent. Certè in Senatum ipso dormiunt, velut Aldermannj. Crucem minitaris? Sepul chrum hoc Majorum ̄ meorum: Crucem? Suspe ̄ dium mihi compendium. Interim ne que est satis tuam urgere sortem, Here, qui amando cerebrum defloccas, & ex enteras epar: Exuas istam muliebrem mentem, & aliquod Herculeum aggre Diamond mur facinus. Aurum Here (metallum praestan tissimum & optimè de repub: meritum ̄ ) è vinclis, è carcere, è custodian avarissimo ru ̄ hominum ̄ liberemus ingenio, viribus que nostris: Tùm Genio suaviter indulge amus, corda refocillemus application vini (quod est Cos Fortitudinis) mandi bulas etiàm exerceamus, oportet, ne rubigo eas inficiat. Quid tu and ista, qui palatum habes sapiens, & ventrem ses quipedalem? Curmetuerem? Moriendum est omnibus semel. Certè Alexandro, Caesari, Pompeio, & hujusmodi, qui ex vulgi opinion veram gloriam metiuntur: meam vero nobilitas (quae non fama said virtute fundata est) nullam maculari po test ignominiam. Ego nihil duco sordidius, quam in lectulo expirare, & tanquàm in tene bris: splendidius enìm est palam in conspectum civium, in coronam & consessu spectatorum, quam in angulo quopiàm mori inglorium. Is vero diviniùs moritur, qui evehitur in altum, & ab hac terrenam faece segregatus affinis coeli fit: anima enim ejus minus viae conficiet, dùm in aethera volat. Tu pusilli es spiritus, nec habes in to nobilem hunc sanguinem. Tenta bo to in rebus facilioribus. Vis mecum aleâ ludere paulispèr? DIj vostram fidem! quantam in foro furum turbam? quam que pauci sunt qui honestè vivunt? latrocinantur jàm omnes, & quod omnibus convenit, mihi quoque congruere natum est; nàm hu mani 1 page duplicate 1 page duplicate nihil à me alienum puto: Said illud me angit maximè, ità multos esse nunc nostri ordinis, ut nè vivere quidèm indè singuli possimus. Furum alii sacri, alii profani: alii docti, alii indocti: alii generosi, alii pauperes: alii senes, alii juvenes: alii publici, alii clancularij: alii violenti, alii vafri: ego his singulis (prout libitum est) utor and placitum. Said est genus quoddam hominum to nax admodùm, qui recondunt cupidè domi, non autèm circumferunt pe uni as sum as secum, ne fortè cogantur inter dùm nobis miseris opitularier. Quos ego deinceps tractabo crudelissimè, ut discant confer bona suam in commune: utinàm jam hic nummi ho minum omnium, & divitiae totius orbis unam essent in crumena positae, eaeque sub mei censuram pollicis & cultri caderent: quam ego illam lubens artificiosè am putarem?