DROMODOTUS

Zenith. Nadir. Horizon. Ursa Mayor. in non-Latin alphabet Uni versum. Hoc omne, quod hic jam un dique nervi mei optici open video (& video certè intromittendo species, non extramittendo radios ) templum est summi Jovis, in quo tria veniunt potis simùm consideranda. Primò, corpus simplex, sphaericum, perpetuò mobile quod vocamus Caelum. Secundò, hoc centrum mundi, circam quod rotatur circumferentia globi stelliferi, dictum Terra. Tertium, subterraneu ̄ quoddam concavum, in quo quasi in specu would bitant isti Daemons: quanquàm scio non posse probari ex Aristotele ullos esse diabolos. At occuritur, Aristo telem non vidisse verum in spiritua libus. Said ego remembering ipsam acu attingam hoc modo: Sunt Antipodes, Ergo dae mones, nàm isti Diaboli etiàm vestigia figunt nobis contradictoria: Et sanè quicquid est habet sibi contrarium (ni mirùm qualitatum respectum, non sub stantiae, cui nihil contrariatur) siquidèm hic omnis sensibilis mundus regitur lite & amore. Hic quoniàm mentionem fe cimus amoris, dicenda etiàm pauca sunt de amore mei Pedantij. Nàm ficut ele mentares qualitates amore mediant commiscentur, ità vicissim ille & ego nos duo amicitiam conglutinamur. Et sicut doleret aliquis, si equum suum vetulum aegrotare vide rest, eodem prorsus modo ego jam con tristor, quod amicum meum veterem audio amare. Nàm sicut aegrotatio ef ficiens est mortis in corpore, sic amor efficit quoddam quasi deliquium ani mae rationalis. Said sicut sapientis est aegrotanti caballo suo potionem dare: haud secus meum, est amico amatorijs torminibus torto consilii mei vngen tum porrigere. Quià sicut cerebrum datum est à naturam and refrigerandum calorem cordis: similiter nos cerebrosi philosophi viscerales istas imflamma tiones amicorum nostrorum, superfun dendo liquorem sapientiae, rarifacimus paulatim & debellamus. Said sicut nihil juvat habere pharmacum, nisi appli cetur aegroto, ità nec prodesse possum Pedantio, nisi fruatur ille consortio meo. Idcirco, sicut expansus iste aër, and servandam continuitatem rerum in concauitatibus locorum ̄ , & and destructi onem vacui extenditur, & extenuatur cum elongatione essentiae suae: haud a litèr ego, ut à cerebro amici mei vam cuum sive vacuitatem amatoriam im pletione solidissimi mei consilii fugam remembering, hunc iàm progressus sum, & tan quam elongatus super hoc superficie trium miliarium, quo spatio continentur tria millia passuum geometricorum. Perge itaque, anima meam, (quae princi pium motus es) corpus hoc organieum move ocyus. Said eccum percommodè quem percontari possem, heus adolescens, quaeso nùnquid vidisti hic viquàm vi rum bonum, generosum, & in summo gradum literatum Magistrum Pedan tium? Sic est, vulgus hominum ex genere & nummis generosum deputat, non ex virtute & art; cum tamèn istae primariae sunt & essentiales, imò radi cales & fundamentals effectrices verae nobilitatis. Said tu fortasse sentis ut sa piens, loqueris autem ut vulgus. Homo videris macilenti & egeni ingenii; Dicito, vnquamnè le gisti Platonem? Beatam esse ille dicit remp. in quam aut rex est philosophus, aut philosophus rex: Ubi videre possis, Philosophum & Regemesse voces con uertibiles. Said intellectus ille tuus, siuè men's, ratio, indoles, indocilis est, nec percipit ista Doctrinalia: to colloca mus ergo inter oves & boues, & pecora campi: & Scientiam non habet inimicum praeter ignorantem. Sicut auriga equum flagello, sic ego to ingenio meo percutiam. Unico tecum agem argumento, Socrati continued more. Quid censes? nonne vestes tuae vilio res sunt corpore tuo? Nonne corpus tuum praestan tius est vestibus? Nonne animus dignior pars est hominis? Nonne bona animi meliora quam externa? Nonne, quod est melius, id est nobilius? Et animi bona meliora quam corporis? Et qui animi possident bona, meliores iis, qui externa? Hunc ergo demùm deventum est, Philosophos coeteris nobiliores. Tibi nullus est sensus come munis, negas conclusionem? O! opinaris fortasse nos phi losophos non praestare coeteris quantùm and animum? Probabo, si negaueris; Ego sum paratus and omniam. Iàm conuitiatorem Agis, & es impudens. Et si irasci non possum, quià philosophus, commoueor tamen. Quantum bos Mayor est culice, tantum anteit philosophus plebeium. Nos and vos sumus quasi calidum in quarto gradum. Said tu negabis for tassè nos scire plura, sic uno absurdo dato infinitam sequuntur. Tu colligis ex absurdo, quem ego jure absurditatem ipsam appello in Abstracto: Concreta enim puta absurd dus, iniustus, indoctus, & talia contem nuntur hodie. Citiùs ego Transcendens inter Praedicamenta collocarem, quam hoc insensile animal argumenta percipere facerem. Contra negantem principia non est disputandum. Tu non es idoneus auditor more ralis philosophiae. To vero imaginatio, sive phan tasia turbet melancholica perpetuò: qui umbras rerum, non identitates & haecceitates ipsas vides. Said nunc iste quid agat, paulisper hic observabo. Irrationalis animae pars vicit jam rationalem, unde verissimum esse constat axioma quoddam Logicum, maiorem esse vim in negation, quam in affirmation. Said quid cesso come pellare hominem? Pedanti, Opto tibi mentem sanam in corpore sano. Mallem olerent lucernam, quam barbulae tuae unguenta. Haec sunt extra causam Pedanti: to rumor est amare. Philosophicâ? imò sophisticâ, cum mihi tàm fallaciter & aequiuocè respondeas: Vidit me ideo venisse, ut starem contra viam suam, et militarem adversus quascunque conclusiones re sponsiuas eius, & iàm itaque non audet prodire ex antro dissimulationis, ne fort boreali vento vocis meae confun datur, & redigatur in minimum natum rale dabile. At ego adduxi iàm hunc mecum in hoc scrinio cerebelli mei maximam massam materiae refutatoriae, and at nuandam & frigefaciendam in to hanc enormem ebullitionem corporeae cum piditatis. Non est Amor tuus (ut spero) malum immedicabile, quod dicit A ristotles de Avaritiam. Primò, quoniam (ut habetur in in parvo Logicali ) inquirendum est quid fit res, antequàm contra Amorem disputo, quaerendum est, Amor quid fit. Secundò, incommoda, postremò, remedia narranda sunt. De his tribus hoc tempore pauca audies. Quod and Quid fit attinet, cer tum est nullam perfectam eius dari posse definitionem, propter paucitatem verarum differentiarum itaque descrip tione contenti simus. Est igitur Amor communissimè sumptus (definitore Platone) appeten tiam pulchritudinis causata per concup is centiam carnalem, volens fruitionem voliti. Iàm hanc descriptionem sic in tegraliter à me positam analyticè resol vamus in suas parts. Appetentia hic ponitur loco generis: nàm quemad modum apud physicos materiam expetit formam, sic apud homines, qui continued ̄ sistunt ex materiam & forma, mass materiatus cupit ex animo foeminam formosam: pulchritudo autèm est excoloribus albi & rubicundi, juxta temperationem pro veniens, qualitas sensibilis sensuj passio ne incutiens Sensus sunt quin que Gustus, Olfactus, Auditus, Visio, Tactus: pull chritudo visus est obiectù: videmus au tèm (quod diligenter anim and vertas velim) oculis, & oculi fascinati radiis formae intromittunt speciem pulchri tudinis in phantasiam: phantasia pro vocat desiderium, desiderium, tanquàm canis rabidus, lacerate mentem morsu amoris: ita pulchritudo, quae erat in vul tu virginis, pervenit tandèm proceden do naturali quadam tendentia and ipsum amatoris cor, (in quo est sedes animi secundum Arist:) & è converso ipsum cor viri transire cupit in corpus vir ginis. Istae Transitiones physicae a gunt per modum illuminationis, & fe runtur per radios rectos primò archipo dialitèr, deinde vicissim reflexiuè. Ego vero retorqueo hoc Argu mentum tuum sic, Amor est ignis. Ergo cavendum est ab eo tanquàm a Scorpio aut Cane coelesti, qui in diebus Cani cularibus calore suo nocivo plus mor debt quam ullus Canis latrabilis. Itane? Attend igitùr jam in commoda amoris: quot sunt in decem Predicamentis diversa Individuam diver sarum specierum ̄ ; quot apud omnes Though mistas & Scotistas Oppositiones, Res ponsiones, Distinctiones; quot habuit quam voces primae intentionis, aut see cundae intentionis sancta Antiquitas; quot in to & me verba Latinam sunt: tot erunt tibi in amoribus miseriae: And cum jus rej evidentiam sic procedimus. Ra tio quae est auriga animi, Affectionum calcibus conculcabitur, libidinis fu ror Mayor erit quam raptus ipsius primi mobilis; tunc foeminam erit praedo minans qualitas, quae si fortè virago fu erit, (quod est penè universal & dicitur de omnibus ) tùm est tanquam torrida zona, & prorsus inhabitalis videbis etiam sic tristari istos amatores, quasi iàm adesset Dissolutio huius con tinui. And haec amatores isti negotia nullam curant, cum tamen studium fit & nutritiva & augmentativa vis cerebri Postremò, qui captus amore est, non so lum est oculis captus, said etiàm respectum very vivere, in totum est mortuus. Arguitur è contra sic, Amator vivit in corpore Amatae, at ubi vivit ibi est eius anima; & ubi eius anima, ibi operatur; & si operatur in alterius cor poor, non operatur in suo; si non operam tur in suo, non vivit in suo; si non vivit in suo, non est in suo; si non est in suo, corpus est mortuum. Tu es huiusmodi. Ergo. Non urgebote: Revera est aequivocatio in nomine Mortui: Nàm non est mortuus extrinsecùs & secun dùm animam vegetativam, vel sensiti vam; said intrinsecùs secundum animam rationalem & intellectualem, quae in see iàm non cogitat, quià de see non continued gitat. Nunc antitodum ministrabo contra pesiem hanc. Primum, ieiunan dum est saepius, ut evacuatio sive evam poratio fiat humoris sensitivi superflui; tùm piscibus vescaris potiùs quam carnibus, quae generate sanguinem cali dum & concupiscibilem; vino abstineas & saccaro, in quibus inest venereum pro vocamentum; tum otia vites, siquidèm negotia condensant hanc cerebri fluidi tatem, quae gignit ex see turpissimum id excrementum voluptatis. Proximum est, ut cantus mere tricios cavea's, & omnem illam Sulla bicam compositionem Poêtarum, qui nimis articulatè de his loquuntur. Deinde confortium fugias istarum aulicarum, quae valdè agunt in haec inferiora corpora: Praeter haec, potio aliquam purgatiua sumenda est, quam complectionem istam immutes tuam. Nàm vos cholerici propter ignei hu moris copiam feroces ruitis, cum nos melancholici (praeterquàm quod in geniosiores sumus, teste Aristotele in problematis) tum quo que ob terrei sanguinis pigritiam multò sumus and hosce bruta less motus minùs proni. Haec quae prae scripsi si ne quicquàm prosint, venien dum est and illud ultimum; nôsti, quid sibi fecerit Xenocrates Platonicus. Hèm quis est? Tu otiosus es, & cupis isto modo vagari; abi, & labora. Vides plam netas operari perpetuò, & coeli motus est perennis. Doctrinam, tua non erat habitus confirmatus, said dispositio tantum, aut remotam potentiam. Nam si profundè, non perfunctoriè didicisses, tum si tàm dium viueres quam corvus aut quercus, would bitum tuum Doctrinalem privatio nul la quam corrumperet. Imò operam arti des denuò: sic veras possidebis & immortales di vitias; nos, qui (ut tu olim) scholasti cam vitam sequimur, sumus quasi for mae separatae, non curantes haec bona sublunaria. Imò profectò idque actutùm: ecce tibi quiddam non quantum, unde tamèn hodiernam possis coenam pro creare. Vtinàm aliquid tibi dare possem non in crastinum solum, said & in sempiternum, idque trifariam: in aeviternum, nempe, aeternum à part post, in coaeternum, nempe à part ante. In-Interim hoc quaeso cape. Nos a stellis & coelo quotidiè influentias accipimus, ergo quo magis liberales, eò magis similes coelesti quin take essentiae. At obsecro iàm to ne velis potentiam hanc in actum producere, praesertìm cum à posse and esse non valet consequentiam. Nàm in hoc pauxillulo (mihi crede) quod restat nummulj es sentiam ipsam & existentia meam consistit. O sat est: exorâsti satis, habe tibi. Abj, rue, redi in primam ma teriam, claudum monstrum, numquam intentum à naturam universali, defectus & error naturae particularis. Peri tu omnium infra sphaeram Lunae existen tium perditissime, qui contemplativos spolias. Utinam grave tuum ̄ de crucefera tur deorsùm, aut in ipso hoc nunc ex arescat tibi humidum radical. Quam ego tremui totus, ne ense suo penetraret dimensionem meam? Vtinàm ego hodiè potius cum centum simul capitosis sophistis disputâssem in scholis publicis nostris, modo unius huius strangula torium argumentum evitassem. At mihi eripuit liberalitatis, etsi non habitum ipsum, tamèn actum & instrumenta. Nàm evacuatus sum ego (quod est contra omnem medicinam) radicaliter. Quod si illud individuum vagum mihi jàm demonstrativum esset, eum ego istoc Academico telo vel and cen trum usqueterrae deijcerem, & vltrà si fieri posset. Said non potest, nàm si fortè praeteriret ipsum medium, tamen re mearet and centrum rursus motum quo dam naturali reverberativo. Quemadmodum (ut habetur in libello Praedicamentorum) quaedam in sunt in, & non dicuntur de, aliam dicuntur de, & non insunt in: aliam & insunt in, & dicuntur de: aliam nec insunt in, nec dicun tur de: ità în aliquibus inest ingenium, & non apparet; in aliis apparet esse, & non est; in aliis nec est nec apparet; in quibusdam (qui soelici sydere nati sunt) & est, & apparet. Talis hic Ludio puer tuus. Scio ignorationem causarum Matrem esse erroris; Said vide ne ponas non causam pro causam, & apparens bo num pro vero bono; nàm sicut stellam cadens (licet fit cadens) tamèn non est stellam; sic bonum ̄ apparens (etsi apparens) tamèn non est bonum: praeambulis istis suppositis, incipe foeliciter. Hic processus est metho dicus & Aristotelicus: qui in Phy sicis primò, quae non sint principia, & in Echicis quid non fit foelicitas, ostendit, antequàm quid fit Posito nunc ergo non causativo Amoris tui, ordo postulat, ut verum ejus operativum di case; certain cupiditate sublata, tollitur omne original Amoris: nàm nisi sup ponatur aliquam appetibilitas, nullam re linquitur possibilitas Unionis cum ob jecto, hoc vult Philosophiam. Non refert de numero; vide ut sint irrefragabiles. Said Pythagoricu ̄ hoc est, religiosè & mysticè numeros considerare; quorum quidam duode cim causas (tanquam duodecim signa Zodiaci) aestimant. Quasi vero virtus sola per see non sufficiens fit and beatitudinem. At uxor non est virtus and minimum ̄ , fortassè etiàm vitium: Foeminam est naturae error sive debilitas. Quia Naturam semper in tendit quod est perfectum & optimum. At mass est praestantior. Ergo. Reverà si Oeconomiam spe ctemus rei familiaris, uxor causam est and juvans aliqualiter. Et familiam est ci vitatis principium ex quo. Ut demon strat Philosophus Primo Politicorum. Jam, Pedanti, factus es politicus. Pestilentissima haec febris est, quae foeminam sitit. Etiam ut continued ̄ tram plethoram san guinis interdùm, si saeviat. Said haec est impropria praedicatio, si inferius sic prae dicaretur de suo superiori. Haec ratio non est coactivam Nam multi philosophi, qui non erant maritati, fecerunt tamen opus naturalis simum, id est, generarunt sibi simile; quod Eununchis non competit, certè per see: Said be fortè per alium ̄ . Causam patet: nempe propter defectum causae instru mentalis. Ergo non sequitur a non vxo rato and Eunuchum. Aethiopem lavo, hic capere non potest influentiam consilii mei, & amore pungitur, tanquàm cauda Dram conis. Unicum hoc iàm restat, ut cum impressio tàm profundè fanctam fit amoris in to, (ut omnes parts & similares & dissimilares laborent ex eo) si non pos sis prorsus & simpliciter, saltèm ut at tenuatè convertaris tamèn: scilicet signa minora cape; si non secundum quantitatem, at secundum aliquam ex terna ̄ apparentiam; nè vulgus id videat. Cautè, cautè, pro honore Uni versitatis. Et tu sic irrationalis es, ut ames, quae odit to? Sic igitur distinguo idque ex sententiam Philosophi, Contrarium ex petit suum contrarium, verum est, idque non contingentèr, said catholicè. At addendum est tamèn, non quatenùs contrarium, said Medii gratiam; nempè ut and medium perveniatur. Ut docet Aristoteles in Ethicis. Iàm declinandum est extrà Zodiacum rationis. Ego abeo. Virgo (videtur enìm nobis quod sic) fortassè non vides and imum & fundum eorum, quae dictam sunt; eadem ego dicam planiùs: primò, generali tèr; post, specialiter. Generaliter sic; omnis homo (intellige autèm non hunc aut illum, said ipsam speciem & univer salitatem ) est animal sociabile & con gregabile naturam: hoc tene. Iàm specia litèr: unusquisque desiderans, optat ipsi desideratae omnem suam quasi nam turalitatem, & id ipsum quid hominis communicare. Nunc and applicationem venio: Ergo hic amicus meus cupit ut fit inter vos non solum sociabilitas ista, & confusa notio, said etiàm proximior relatio quaedam ad-invicem, (quae tùm efficitur, cum essentiam unius dependet ex altero,) ita ut vos duo fiatis relata, non tantum secundum dici, said & secundum esse. And haec tibi etiam approximari desiderat non modò per contactum vir tualem, said & localem. Praeteream con jungi & coadunarj in unum non conti guum, said continuum. Ultimo, petit ut ex duobus numero differentibus fiat u num Individuum, idque indissolubilitèr combinatum. Quià nolo to hallucinari circam hunc amorem, quasi profectum ab in tentione vanam ex part amici mej, cog noscas nihil eum à to petere, vel contra vel praeter honestatem: quod sic arguitur ex sufficienti division: Tu duplex es, & constans ex duabus partibus, corpore & anima, ac corpus quidèm (quod ne gari non potest,) est amabilissimum. (Nàm haec superficies dealbata candoris tui valdè disgregat visum nostrum) said tamèn animam (quae est pars simpli cissima) simpliciter & propter see amat, corpus per accidens, & animae gratiam. Sicut ferrum amovere see a magnet non potest, ità istius anima (quam rapuit and see attractiva vis vul tus tui) recedere iàm non valet rursus gradum retrogrado. Amor in isto non ac cidentalitèr said essentialiter inest, ut evelli salvo interim subjecto nequaquam ̄ possit. Quare non debes to opponere huic tàm ità diametraliter (& tanquàm in linea Ecliptica ) negando quod rogat. Vides jam hunc to inexplica bilitèr amare, & toto jecore, vel (ut vul gus dicit) toto cord; said abusivè, nàm Cogit amare jecur. Quarè osten das to vicissim huic esse correlativum, cordis enìm relatio debet esse: & qui tanguntur vero Amore, debent ration differre, non autèm re: tractabilem vir gini convenit esse primò & principali tèr. Deindè doctus hic est, & Magistra litèr facundus. Nam sicut in septentri one ursae septem sunt stellae; sic in istius capite septem ̄ sunt scientiae, quarum ̄ harmo niam aeque est musicam, ac melodiam ipsam septem planetarum ̄ , secundum ̄ Pythagoram. Quid? tuum hoc corpus a thereum ut illud lutum terrenum at tingat? Absurdum: quin potius sicut ex bovillo cadavere computrescente prodeunt vermes: sic corruptio Croboli illius (qualis qualis fit) generatio fit Pedantij, de quo quoàd humilitatem animi vere dici potest, (quod sublunaris est, said quod and arts attinet) super coelestis est. Imò to video delirare, qui vis hanc gravitatem tuam ferri sursùm, seu elevari in levitatem amatoriam, cum naturam velit omne grave ferri deorsùm. Abundè satisfecisti huic objecti oni: nà m ego de istis accidentalibus & extrinsecis habitualibus minùs laboro, modò motus tuus Philosophicus fit uniformis, nec umquam irregularis, gram vitatem habeas immobilem sempèr, quasi stellam fixa, non ut coeteri planetae vestri Aulici, quorum rotatio est errati Can, aliquandò directa, aliquandò stati onaria, aliquandò retrograda. Tu nihil umquam committas tale, quale deor dinet compositionem vestram Philo sophicam. Quod and documenta aulicalia attinet, me audi. Primum, dissimulan dum est profundissimè (hoc est enim in Aulico totum in toto, & totum in quam libet part ) Secundò, debes (sicut genus subalternum) & subijci superioribus, & praedicari de inferioribus. Tertiò, in omnibus quae dixerint nobiles, quan tumvis manifestè falsa, (puta coelum quiescere, & terram moveri) tu sis ta men veluti vox and placitum, quae fin gentis arbitrium sequitur. Insupèr quemadmodum solemnizing in Signifero juxta diversitatem signorum, per quae discur rit, alitèr atque aliter operatur; sic to oportet in illo aulico Signifero alitèr; si in scorpionem incideris, alitèr; si in virginem, alitèr, si in Capricornum, alitèr actiones tuas vel intendere vel re mittere. Praetereà quod and praedam at tinet, sis sanè vel ipsum genus genera lissimum, capacissimum, rapacissimum, manusque habeas quasi voces contra dictorias, quarum alteram continet om niam ( scil: ) protendens, alteram nihil: ( scil: ) praestans. Vltimò, parasitas etiàm conquiras tibi, qui to ex inani, & nullo, & non ente immensum, infinitum, tran scendens efficiant. Tropicum Cancri dicis, and Capricorni? Vah, hoc est, in superficie repere, non and remembering pervadere medulli tùs, & penitissimè. Vos habetis forma litates istas phrasium, said non estis ma teriati, neque gustatis quam de Modalibus. Non possum dicere tàm largè quam tu, said strictè si agas mecum, & Dialecticorum pugnis, emittam in to ex arcuingenij mei sagittam syllogisticam, tribus plumis, ceu propositionibus come pactam. Tuum ergo caput candelam brum est. Carcer amoris est dolium tu um dolorificu ̄ . Said ut probem to idiota ̄ esse, respond; Non tibi videtur Solemnizing bipedalis? Miseret me brutitatis tuae. Habes pluralitatem verborum, said nul litatem philosophiae. Concludam ine vitabilitèr contrate, Absurditates sunt tanquàm meteora, & imperfectè mixta, quae conflantur ex vaporibus istis for borum; Ego verbosior, absurdior; Quid and haec? Aut nega aliquam propositio nem, aut distingue de aliquo termino, si possis. Nôn patiarte sic subtersuge re: respond breviter. Haec etiàm sunt meram crepita liam, & tintinnabula verborum. And remembering & rhombum quid ais? Si non possis huic respondere, agam alitèr. Revera contrappositio ista inter nos non est ex consequenti, cum tu Rhetorculus mihi Physiologo sum balterantìm non contradictoriè oppo naris; idcirco (cum nullum violentum fit perpetuum) desistam jàm to taxare tàm tertibilitèr, praesertim cum jàm permotus sis in favorem Principis, quasi in tertiam regionem aëris: quod unum si jàm Lydia tua sciret, mitesceret fortassè statìm, & to remembering expetibilem duceret. In quartam regionem aeris? Ausculta obsecro; Occurrit enim mihi jàm ex tempore substantialis quaedam subtilitas: scilicet in ignem, qui certain ex mente Commentatoris, nihil est ali ud quam aër inflammatus Puellam, vides hunc radiis no cturnis tuis factum esse penè Lunati cum: nàm tu es Luna and eum, & facis fluxus & refluxus in mari mentis eius: in quo animadvertere potes infinitatem quandam amoris coniunctam cum uni versitate doloris: quid si jàm ex istis du obus concretis compactis & coagulatis inter see generetur destructiva aliquam privatio spirituum vitalium? Nùm tu sic organicum hoc reipub: membrum causares mori amore tui? Itaque noli ampliùs nauseantem stomachum would bear adversus eum, qui to veluti con fortativum & restaurativum suum ap petit. Audi nunc pauca super haec commentativè, said summatìm. Cum ap pellat ille to finem suum, primum fa tetur to esse quiddam prius honore. Nam finis est praestantior iis quae sunt and finem. Denidè testificatur see naturam litèr & proprie, adeoque intrinsecè, & cum quadam intention devota to sem per respicere. Nàm sicut Philosophus a met Philosophiam Finem suum, & Rhetor eloquentiam finem suum (nec in coeteris est contrarium reperire ) sic ille ipsissimam Ipsitatem; illam & ego itatem tuam, ut ultimum, perfectivum suum, quatenus in quantum, & in eo quod finis es, & in summa finis fi nium. At Amor huius non capitur confusè, said supponitur immobiliter, & habet immutalitabitem inhaesivam fidelitatis in see. Nec hoc volumus: id enìm esset efficere quidlibet, ex quolibet, secundum ̄ Anaxagorae sent ̄ tiam absurdam, quod quidem produceret monstrifica effecta. Said hic (salvam interìm reverentiam tua) in omnibus est aequipollens tibi; habet & corporis, & animi, & fortunae bona. Corporis; est enìm (ut vides) pulcher rimus quidam quasi in non-Latin alphabet . Animi; nàm & speculation (quae nullam pa titur ligationem sensuum) & praxi (quae non sinit cum dormire per totam vi tam) tanquàm sole & luna decoratur. Fortunae; quia Deorum sunt omniam; sapientes (qualis hic est) amici sunt deo rum, & amicorum omniam sunt commu niam. Ergo hujus sunt omniam. Habe hunc maritum. Est qui dem macilentus, said eo magis genera tivus: habet gracilem tibiam, said gros sum & nervosum femur. Primà nocte gignet masculum incontingentèr. In primo instanti post, etiàm antequàm sugat lac maternum, quod est Infantis causam nutriens, & conser vans vitae, & augmentationis quantiti vae principium material. Certè si chartam comedat mu liar, signum est eam habere morbum ictericum, qui ex hepatis obstructione oritur, & facit manducare carbones & aliam non nutritiva. Quid si egò jàm hujusce di visibilis anotomiam seu sectionem fa cerem (est enìm cum omnibus inhaeren tijs suis totum integral) ostenderem sic omnes nervos, cartilagines, & mus culos artis complicatos in eo, maximè autèm humorem cristallinum eloquen tiae in oculo animi: tùm tu nihil haberes priùs Pedantio, qui nunc nihil habes posteriùs. Cognoscere potes eum and magnam & excelsa natum, primò, quia nasum habet Persicum; deinde, quia Rex (qui est primum ̄ agens in hoc nostro politico corpore) animam filii sui huic traditurus est doctrinam farcienda ̄ . Quam propter (quando quidem nullum habes aliud perceptibile instrumentum praeter sensum & intellectum) fit hic tibi, quoad sensum tibi proprium, objectum perpetuò; quoad intellectum, agens in tellectus, tu autèm illi patiens vicissim: ità qui hactenus jàm dium fuit in sensum, nunc tandèm veniat in intellectum. Meam causam hunc respice. Nihil est omnino in hac habi tabili zona nostra mihi tàm è region, & ex diametro oppositum, quam foe mina. Nàm nos, qui in Physicis inter mundijs atomos naturae spectamus, mundanas istas muscas, vanitates meras & absurditates putamus, & tanquàm extra horizontem intelligentiae nostrae positas. Hoc visum est nobis addere continued rollarium and declarandum judicium meum, si quis fortè novitius perplexus fit super ista re. Nunc abibo, & docebo Parillum. In hoc igitur contextu nostro, ( Nosce teipsum ) quoad discretam quantitatem plurima; quoad conti nuam, ponderosa notanda veniunt. Quaedam ex part Subjecti, quaedam ex part Praedicati. Cognoscere hic non est audire, gustare, videre, tangere, (nàm ista sensualia sunt, & omnibus anima libus conveniunt: animalium omninò quatuor sunt genera, volatilium, natam tilium, reptilium, gressibilium.) Said cognoscere, est scire remembering per causas: (hoc est Axioma) at causae sunt quatuor, quemadmodum sunt in mundo venti quatuor; & hae Causae quatuor similes sunt quatuor primis Qualitatibus; & primae quatuor qualitates prove niunt à quatuor elementis: Iàm has Quatuor, quaternitates appellant, non nulli quadrangulum naturae. Naturam vero non oritur à sensum, Ergo neque Cognitio. Quaeritur hic and omnis causam facit scire? Respondetur, quod non, nàm excipere debes privationem: nàm pri vatio causam & principium est per Acci dens: nàm absentia rei remembering nullam sig nificat: nàm ideò reijcitur à Praedica mentis: nàm materiam prima & forma prima sunt constitutivae causae, nàm ab istis oritur rerum omnium quasi vivi ficatio, aut prolificatio quaedam. Praeteream cognoscere, non est fluere phrasibus, & habere tot quot verborum; said complecti remembering completè & totaliter intus, & in cute, cum omnibus subsistentijs, & inhaeren tijs. Precipis ista? Would? Spero, non superant captum tuum. Quod efficit tale, illud ipsum est magis tale. Puer hic glaucos habens oculos, vultum clarum, auriculas ten ves, labra non grossa, ex physnomiae regulis ingeniosus & valde discipli nabilis putandus est. Nam sicut ex urina cognoscitur morbus, sic ex vultum men's ipsam. Et quemadmodum humour do minans in corpore manifestat see ex evam poratione per porous, & meatus, sic illud intellectuale primogenium facit apparentiam in fancy. Profectò arguit argutè. Tuum non est opponere, Parille: Attend jàm quae sequuntur. Quoniàm ergo, quod and cog noscendum attinet, congregavi ejus ho mogenea & disgregavi heterogenea, nunc quid es tu? Nùm caro? nùm san guis? nùm corpus animatum? Nequam quam. Nàm, exempli gratiam, cum ego me dico doctum esse, non intelligo cras sitiem istam corpoream, non hoc animal gradiens, bipes, implume (nàm capopotest esse hujusmodi) said formam meam es sentialem, quae sola that Esse, said partem eam, quae dicitur in non-Latin alphabet , haec est cognos cenda tibi, cum omni potenia & ente lechiâ ejus. Said hìc etiàm aliud solven dum est dubium, Socrates currit, So crates non currit, in istis duobus contradicentibus non ponitur Socrates pro anima Socratis: Nàm anima non movetur localiter. Said dicendum est im propriè hoc dici, Socrates currit: Nàm currit quidèm, ut animal est, non au tèm ut Socrates. Said de hisce pro nunc: Videbis postea. Video inesse menti tuae igneum quendam vigorem, ità judicium das pu rum & discretum. Nàm defendam hoc adversus omnes, si Apollo conscripsis set Commentarios, in quibus de istis disputaret adamussim, non potuisset hoc dictum ab eo breviter & implicitè, ex plicitè & largè enodare alitèr quam ego, salvam Philosophiam. Habeo ego in hac causam syl vam Syllogismorum. Quare dicam au dactèr; Veniat qui volet. Ille tecum in punctis Grama ticalibus, in Nominativo, Ablativo, & Verbo nugatur quotidiè. Ego to jam all tiùs and Philosophiam, tanquàm and Po lum Arcticum elevabo. Nàm ibi in cipit Ratiocinatio, ubi desinit declinatio. Said haec jàm sufficiant: nàm omnis sa turatio mala, Syllogismorum vero pes sima. Eamus. Mediocriter? Recte: vir tus enim est mediocritas inter duo extrema. Said cur non Amas etiam mediocriter & (significantiùs loquen do) virtuose? Said cur me jàm accersivisti? Malè tibi saciant propte eà omnes plam netae nuptiales. Erat acumenmeum oc cupatissimum circam longitudinem, lati tudinem, profunditatem mundanae iden titatis, & (nisi tu me avocâsses) percur rissem (ordiendo abelemento primo Cognoscibilitatis ) universam scalam naturae, in quam inest & occultum oculti, & non occultum non occulti. Said quid jàm? stantne res tuae fundamentaliter adhuc? and potius metuis contingentia quaedam? (quamquam potest controver ti and ullam fit fortuna omninò.) Profectò non est id impossi boil; nàm si fortè splen (instrumentalis pars risibilitatis) extendatur ultra termi num temperaturae, ex eoque rupturam a liqua sequatur, ejus hominis ipsam mors erit ridibunda: licet alii ponunt causam in septo transverso. Quid rides ità Democriticè? Fugiant procul nimietates omnes à no bis. Requirit hoc gravitas non solum physica, said & metaphysicam. Quid ploras Heracliticè evam porans voces non solum diversas, said planè dissentaneas, respectum Philoso phiae? Aegrotat fortasse illam ex deside rio quodam impetuoso tui. Si mortua est, est mor tua. Mater meam etiàm mortua est: Quid tum postea? Iàm cum coeteris animis separatis in galaxia seu via lactea cohabitat. Et licèt fuistis vos duo Re lativa actum (quorum est seize simul po never & auferre, ut sublato uno tollatur etiàm alterum,) tamèn eam proprietas relatiuorum de vocibus intelligi debet, non de rebus ipsis; itaque sublata jàm conjuge maritus etiam moritur, non autèm Pedantius. Fateor annum hunc tibi vere climactericum fuisse, constellationem revolutionemque fati malevolam: Said visne ista valere and destructionem subjecti Amice Pedanti, non tu stultus, non tu animal irrational? Videtur quod sic. Nam tu vir es cum virgam activus, & fles tamen tanquam puer tuus sub virgam passivus. Attend quid Philoso phus dicit. Nihil generatur quin idem corrumpitur: & quicquid est in hac sublunari mundiali sphaera sicut habet Esse in actum, sic habet non Esse in poten tiâ. Quapropter ego non magis miror istam à vita (quae est terminus à quo) and mortem (quae est terminus and quem) pervenisse, quam si quis vestrûm ovum hic frangeret. Imò Pedanti, quandiu imagina tiva virtus tua vel de ista, vel circaista ̄ , vel in ista defixa est, tàmdiù anima see quitur temperaturam corporis. Hoc autèm simile est ei, quod scripsit Aristoteles Alexandro de libro Physicorum, editum eum esse, quasi non esset editus: sic tu vives quasi non vi veres. Imò quàmpostremùm. Nàm quandoquidèm omne corpus constat ex superficiebus, & superficies ex lineis, & linea ex punctis; qui non vult corpus componi, cavere debet à punctis. Sic quoniam Amor est punctum quoddam stultitiae, stultitia autem est quidditas, quantititas, dimensio, corpus etiam miseriae, tu Pedanti, si nolis esse miser (advert, non dico, non foelix, said pror sus, miser) Amores amove deinceps, praesertim cum materiam circam quam sublata jàm fit, & (quià contrariam success sivè inesse debent in eodem susceptibi li) sapientiae & arti des operam, me cumque in Academiam revertare, ex quam tu postquàm exijsti, non est ullam repertam res, quam suffulciantur Cicero niani. Nihil facere potes magis nam turalitèr; nàm naturam nihil fecit frustrà; Igitur nec tu debes frustrà lugere eam quae est irrecuperabilis. Praetereà non est deliberare de praeteritis: ut notat Philosophus in Ethicis. Postremò quod factum est infectum esse nequit, neque pet Deorum potentiam, quod Agatho Philosophus pronunciavit ir refragabilitèr, teste eodem Aristo tele. Salve Philosophiam, salve Sa turn fons melancholiae, salve subtilitas, salve distinctiva contemplatio. Iàm ego and studia meam redeo tanquam lapis and universi centrum recurrens naturam litèr. Saturnus meus ventrem in tu um Vacuum mittat perpetuum. Si haberes ingenium molli ficabile, aut ductile, quod jàm congela tum est & incrassatum ignorantiam, per ducerem ego to and inscrutabiliâ quaeque fossilia Philosophiae. Nunc Parille, quod incepi mus sedendo, finiamus ambulando, ex quo magis erimus Peri patetici, idque proprijssimâ ration: nàm motus excitat calorem; calor, qui igneae naturae est, parts sublimiores petit, ibique gignit ingenium. QVid tibi cum istoc erat come mercii? Videtur ex habitum unus ex brutalibus istis atomis plebeijs & extra nostram intelligibilem sphae ram positus.